குறள்

கயமை
குறள் # 1071
மக்களே போல்வர் கயவர்; அவரன்ன
ஒப்பார் யாம்கண்டது இல்
குறள் # 1072
நன்றுஅறி வாரின் கயவர் திருஉடையர்;
நெஞ்சத்து அவலம் இலர்
குறள் # 1073
தேவர் அனையர் கயவர் அவரும்தாம்
மேவன் செய்தொழுக லான்
குறள் # 1074
அகப்பட்டி ஆவாரைக் காணின் அவரின்
மிகப்பட்டுச் செம்மாக்கும் கீழ்
குறள் # 1075
அச்சமே கீழ்களது ஆசாரம்; எச்சம்
அவாஉண்டேல் உண்டாம் சிறிது
குறள் # 1076
அறைபறை அன்னர் கயவர்தாம் கேட்ட
மறைபிறர்க்கு உய்த்துஉரைக்க லான்
குறள் # 1077
ஈர்ங்கை விதிரார் கயவர் கொடிறுஉடைக்கும்
கூன்கையர் அல்லா தவர்க்கு
குறள் # 1078
சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர்; கரும்புபோல்
கொல்லப் பயன்படும் கீழ்
குறள் # 1079
உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் காணின் பிறர்மேல்
வடிக்காண வற்றாகும் கீழ்
குறள் # 1080
எற்றிற்கு உரியர் கயவர்ஒன்று உற்றக்கால்
விற்றற்கு உரியவர் விரைந்து