குறள்

கள் உண்ணாமை

குறள் # 921

உட்கப் படாஅர் ஒளிஇழப்பர் எஞ்ஞான்றும்
கள்காதல் கொண்டுஒழுகு வார்

குறள் # 922

உண்ணற்க கள்ளை; உணில்உண்க சான்றோரான்
எண்ணப் பட வேண்டா தார்

குறள் # 923

ஈன்றாள் முகத்தேயும் இன்னாதால்; என்மற்றுச்
சான்றோர் முகத்துக் களி?

குறள் # 924

நாண்என்னும் நல்லாள் புறம்கொடுக்கும் கள்என்னும்
பேணாப் பெருங்குற்றத் தார்க்கு

குறள் # 925

கையறி யாமை யுடைத்தே பொருள்கொடுத்து
மெய்அறி யாமை கொளல்

குறள் # 926

துஞ்சினார் செத்தாரின் வேறுஅல்லர் எஞ்ஞான்றும்
நஞ்சுஉண்பார் கள்உண் பவர்

குறள் # 927

உள்ஒற்றி உள்ளூர் நகப்படுவர் எஞ்ஞான்றும்
கள்ஒற்றிக் கண்சாய் பவர்

குறள் # 928

களித்துஅறியேன் என்பது கைவிடுக; நெஞ்சத்து
ஒளித்ததூஉம் ஆங்கே மிகும்

குறள் # 929

களித்தானைக் காரணம் காட்டுதல் கீழ்நீர்க்
குளித்தானைக் தீத்துரீஇ யற்று

குறள் # 930

கள்உண்ணாப் போழ்தில் களித்தானைக் காணும்கால்
உள்ளாங்கொல் உண்டதன் சோர்வு